Dilimin Ucundaki Dilim

Şiir oldukça uzundu. Ve hala anlayamadığım bir tuhaflıkla şiir Arapça-farsça arası bir dille yazılmıştı. Kısacası hangi dilde yazıldığını bile henüz çözemedim. Şiirin bitiminde, bu anlayamamak benim o anki dikkat eksikliğimden mi diye düşünürken ortamdaki yöneticiler ve eğitim camiasının büyük bir bölümünün sadece görev icabı alkışladığını fark ettim kızımızı. Birden dudaklarımdan sadece yanımdaki arkadaşımın duyacağı şekilde şu cümle döküldü: " Şiirden ne anladın?" Arkadaşım başını sallayarak :" Hiçbir şey " dedi. Bunun üzerine bende:" Bilemiyorum, bu nasıl bir algılayıştır. Öğrencimizin kelimeleri doğru telaffuz edebilmek için sahnede döktüğü terleri fark etmiyor mu bu görevi veren sorumlu? Çırpınıyor kızımız"dedim. O sırada başka bir öğretmen arkadaşımız lafa girdi:" Yooo şiir çok güzel! Arapça olduğu için Türkçeye çevrilemez, Türkçe Arapçayı karşılamaz" dedi. Bu ifadeden sonra sadece yutkundum. Niye mi yutkundum? İçim daraldı, üzüldüm, kırıldım, öfkelendim..Bu nasıl bir savunma?Ne demek Türkçe Arapça ifadeyi karşılayamaz? Hiçbir dil başka bir dili tam olarak karşılayamaz ki! Ne zavallıca bir düşünme şekli...Türkçe yetersiz bir dil sanki 'karşılamazmış'!..
Bu bir kişinin düşüncesi gibi görünse de, bu algılayışta çok insan var çevremizde.Yani farkında değiliz dilimizin güzelliğinden, zarafetinden, zenginliğinden....Tabi farkında olmayız; kullanmıyoruz ki!Hangimizin kelime incileri 300 geçiyor günlük olarak? O kadarını bile lütuf buyurup almıyoruz ağzımıza! Nerede bir Arapça, İngilizce...vs kelime varsa onu kullanınca 'çarpıcı' olduğumuzu düşünüp, çeşit çeşit pozlar veriyoruz hayat kamerasına..Ortalıkta geziyoruz ardından "Biz Türk'üz, Türkçe konuşuyoruz" diye.Hani nerde? Bir gün boyunca sabahtan akşama bir dikkat edin konuştuklarınıza. Ne kadarı kendi diliniz? Tabi ki farklı dilleri öğrenmek gerek, bende meraklıyım yabancı dil öğrenmeye. Ama 'dil öğrenelim' ...Kendi dilimizin verimliliğini sömürge erozyonuna uğratmayalım.
Aslında madalyonun birde arka yüzü var. "Türkçemizi kurtaralım" deyip, bizzat kayıplara karışmasına yardım edenleri de görmeliyiz. Yani komedi programlarına malzeme yapılacak şekilde her şeyi de Türkçeleştirmeye çalışmakta yanlış bence. Yüzyıllardır dilimize girmiş kelimelerde artık bizimdir, ayıklamayalım.
Diller dillendikçe değerlenir.Dilimizi ' dinlendirmeyelim'; 'dillendirelim'!....